Jaðarhópamenning hefur löngum heillað undirritaða en hér langar mig að segja frá Teddy stelpunum.

Margir kannast við Teddy boy’s strákana sem komu fyrst fram á sjónarsviðið í Bretlandi kringum 1950.

Klæðaburður þeirra var innblásin af spjátrungum aldamótanna (Edwardian dandy’s) og tónlistin sem þeir hlustuðu á var rokk og ról.

Teddy-girls voru hinsvegar sérdeild. Þetta voru ungar stelpur, 14-15 ára, vanalega af írskum verkamannaættum sem höfðu flutt til London. Stelpurnar hættu flestar snemma í skóla og fóru að vinna í verksmiðjum eða við skrifstofustörf. Sumar fóru í listaskóla.

Þær lögðu mikla vinnu í útlitið og klæðaburðinn, sem stakk í stúf við allt sem var í gangi á þessum tíma. Voru hálfgerðir sérvitringar en segja má að bæði Teddy stelpur og strákar hafi verið fyrsti menningarhópurinn sem skilgreindur var sérstaklega sem unglingamenning. Fram að þessu var hugtakið unglingur ekki til.

Með asíska hatta og clutch

Teddy stelpur klæddust síðum jökkum og síðum pilsum sem náðu niður á miðja kálfa, síðum pilsum sem voru bundin að neðan, skyrtum með háum kraga og slipsi, gallabuxum með brett upp á skálmarnar, flatbotna skóm, aðsniðnum jökkum með flauelskrögum, espadrillum, voru með asíska hatta og héldu á flottum og dömulegum ‘clutch’ veskjum.

Remixaðar Teddystelpur.
Remixaðar Teddystelpur .

Seinna meir þróaðist þessi tíska yfir í útvíð pils og tagl uppi á höfðinu en sú tíska varð mikið útbreiddari en Teddystelpu tískan.

Þær, líkt og drengirnir, fæddust flestar í miðri seinni heimstyrjöld og höfðu búið við krappan kost. Voru harðjaxlar að sögn Ken Russel sem tók þessa myndaseríu í London þegar hann var aðeins 23 ára gamall.